Sanat bilinçdışı duyguların yaşandığı ortamdır. Kendi bilinçdışını ortaya çıkarabilmekteki başarısı o sanatçının başarısını ortaya koymaktadır.Eğer seyirci de aynı nevrozları yaşıyorsa ve kendi bilindışını karşısında görüyorsa sanattan zevk alır.
Diderot diyor ki : "sanat, erdemi sevdirir, insanı ahlaki zaaflarından kurtarır". Gerçekten de bir klasik müzik eserine konsantre olmuş birisi her türlü zaafından arınmıştır. O durumdaki bir insan için, bencillik, kıskançlık veya sex ne demektir ki? O anda hissedilen anlatılamayacak garip bir mutluluk ve huzur hissidir. Zamanı ve uzayı önemsemeyen, bir sonsuzluk hissidir o.
Sosyoekonomik olarak yüksek kademenin sanattan daha fazla haz almasının nedeni onların özgürleşmeye göreceli olarak alt kasimlerden daha fazla ihtiyacı olması olarak düşünülebilir.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment